Geplaatst op Geef een reactie

Marktplaats om te wonen

opruimen geeft een goed gevoelOpruimen heet tegenwoordig ‘ontspullen’. Ik vind het een rotwoord maar ieder zijn of haar meug. De achterliggende gedachte van het woord heeft wel een boel charme. We hebben teveel spullen. En met wij bedoel ik wij, Erna en ik, maar ook wij in meer algemene zin. Als ik zo om mij heen kijk dan hebben veel mensen de neiging om te hechten aan heel veel spullen. Al gauw kennen we een emotionele waarde toe aan vrij willekeurige objecten, behoorlijk irrationeel eigenlijk. Daar zijn we – nu heb ik het over Erna en ik – ons langzaam van aan het losmaken.

Aan/uit knop

We hebben namelijk plannen. Plannen om ooit te verhuizen naar een woning buitenaf waar Erna haar werk met de honden aan huis kan doen en daarnaast een plek waar we vakantieaccommodatie kunnen creëren waar mensen met honden echt welkom zijn. Vooral mensen die meer dan twee honden hebben of honden met een beetje een gebruiksaanwijzing. Mensen, zoals wij, die behoorlijk veel moeite moeten doen om een vakantieplek te vinden omdat twee honden meestal het maximum is. En zelfs dan nog het liefst alleen als de honden een aan/uit knop hebben en op batterijen lopen. Want o wee wat zijn huisjesverhuurders bang voor honden. Maar goed, dat is een verhaal voor een andere keer.

Valkuil

Wij hebben geen dikgevulde spaarrekening en als zzp’ers is het moeilijk aan een hypotheek te komen. Ik weet het, er zijn voldoende reclames die zeggen dat ook zzp’ers van harte welkom zijn bij deze of gene hypotheekverstrekker, maar dat woord welkom kent vele interpretaties. En een welkom mat van de bank moet je altijd eerst even aan de kant schuiven om te kijken of er geen valkuil onder schuilt. En meestal is het niet alleen een valkuil maar ook nog één met gemene pinnen op de bodem.

Onmogelijk?

Nee, wat wij zoeken is een plek onafhankelijk van banken en zwaar wegende leningen. “Onmogelijk!” zul je zeggen. Nou, dat woord komt in het woordenboek van de echte ondernemer niet voor. Er zijn allerlei mogelijkheden om te wonen zonder huur of hypotheek of in ieder geval tegen hele lage kosten. Dankzij Netflix hebben we daar vele voorbeelden van gezien inmiddels. We hebben de serie Tiny House Nation goed bestudeerd en zijn nu begonnen aan de serie How to Live Mortgage Free. Inspirerende series die laten zien dat er wel degelijk originele manieren van wonen zijn waarmee we de standaard route naar de bank vermijden.

Ongelakt hout

Wat de meeste van die oplossingen gemeen hebben is dat teveel spullen ballast is. Dat werkt belemmerend. Dus we treffen voorbereidingen op wat komen gaat, ook al is het nog even een eindje in de toekomst en vast omlijnde plannen zijn er nog niet. Kortom, we ‘ontspullen’.

De plaatselijke kringloopwinkels zijn een veelbezochte plaats om spullen te brengen. En ook de gemeentelijke stort hebben we al menig keer bezocht. Maar soms wil je een ander een plezier doen met iets, maar er toch ook wat voor terugzien. Dan komt Marktplaats.nl om de hoek kijken. Daar hoor je veel negatieve verhalen over maar na twaalf jaar Marktplaats ervaring moet ik zeggen – en ja ik klop nu af op ongelakt hout – dat mijn ervaringen alleen maar positief zijn. Sterker nog, ik heb er leuke ontmoetingen aan over gehouden waar ik met plezier op terugkijk.

Bijzonder model

Zo was daar de student die mijn basgitaar kwam kopen. Een bijzonder model (de basgitaar) die hem deed denken aan zijn eerste bas waar hij fijne herinneringen aan had. De bas die ik in de aanbieding had moest wel opgeknapt worden maar dat zag hij wel zitten. Hij kwam hem uitproberen en er kwam een fijn gesprek op gang. Over muziek, basgitaren, en over honden. Want hij had een hondje waar hij overduidelijk aan verknocht was. Onze vier rakkers hadden een onmiddellijke vriend in hem. Hij kocht de bas, was er heel erg content mee en het deed mij goed dat hij naar iemand ging die er echt blij mee was en er voor ging zorgen. Vanwege die eerder genoemde irrationele emotionele binding zie je.

Joviaal

Er was ook die man in Amsterdam die mijn gitaar kocht. Geen bijzondere gitaar maar een prima instrument om het spelen op te leren. Of ik hem op kon sturen. Een gitaar opsturen vond ik wel wat gewaagd. Voor de gemiddelde muziekgigant geen probleem natuurlijk maar die hebben daar het verpakkingsmateriaal voor. Wij hebben ook het nodige aan verpakkingsmateriaal in huis voor onze webshop, maar dat is voor kleinere en minder kwetsbare dingen dan een gitaar.

De uiterst joviale Amsterdammer verzekerde me dat het goed zou komen. Wat een vertrouwen van een wildvreemde, dat doet het hart goed, toch? Dus ik heb uit dozen, verpakkingsmateriaal en restjes karton een custom-gitaardoos gemaakt waar je ‘u’ tegen zegt. Het werd een pak waar de Engelsen de term ‘over-engineered ‘ voor hebben bedacht. Ondertussen hield ik de joviale Amsterdammer op de hoogte via foto’s. Dat werd een leuke conversatie en na ontvangst kreeg ik nog een enthousiast berichtje dat de gitaar goed was aangekomen en dat hij er erg blij mee was. En wederom gaf mij dat een goed gevoel.

In de wolken

En Boeken: een paar jaar geleden toen ik ging verhuizen had ik al 800 boeken weggedaan, er bleven er nog genoeg over voor een hele boekenmuur. Ik was vroeger een echte verzamelaar van Engelstalige literatuur en non-fictie. Ook deze opruimronde ben ik nog weer eens gaan wieden in de boekenkast. Veel boeken staan inmiddels op mijn Kindle of hoef ik niet te herlezen. Dit keer kwam de teller op ruim 200 boeken. Gratis af te halen. Daar kwam via Facebook een reactie op van een moeder die ze graag voor haar dochter wilde hebben. Afspraak gemaakt voor een paar dagen later en ze stond netjes op het afgesproken tijdstip op de stoep. Ze vertelde dat haar dochter al een paar dagen helemaal in de wolken was met het vooruitzicht zoveel Engelse boeken te krijgen. Te krijgen! Ze hield enorm van lezen en kon niet wachten tot haar moeder die avond thuis zou komen, en ze door de verzameling kon spitten. Daar wordt je toch helemaal gelukkig van? En ja, ik ondervond: er zit ook een egostrelende kant aan weggeven.

Edities

Ik had ook een oude Encyclopaedia Britannica in de aanbieding. Een encyclopedie uit 1929. Althans dat dacht ik. Er was belangstelling voor, al krijg je voor een oude encyclopedie nauwelijks nog de oud-papier prijs terug. Maar uiteindelijk een afspraak gemaakt met iemand die aardig wat bood en wilde komen kijken. Deze man wist mij al snel te vertellen dat de encyclopedie niet uit 1929 kwam maar uit 1930. En dat bleek inderdaad te kloppen. Er was nog een pagina waar een ander jaartal stond dan ik had gezien.Wat voor mij maar één jaartje verschil was, bleek een behoorlijk probleem voor deze man. Gelukkig kon hij me ook uitleggen waarom dat ene jaar zo’n verschil maakte. De encyclopedie werd namelijk uitgebracht in edities. En een editie kon soms wel decennia lang mee. Natuurlijk werden de feiten wel veranderd maar de encyclopedie an sich bleef hetzelfde. Dat betekende dat deze 1930 uitgave een nieuwere editie was dan de jaren twintig editie, die tot, jawel, 1929 was uitgegeven. De eerste uitgave van de nieuwere editie viel precies in dat jaar. Mijn Encyclopedie had een groene kaft, de jaren twintig editie een rode. Het was dus precies de verkeerde.

De man heeft hem toch meegenomen, weliswaar voor een lager bedrag, maar dat leek me ook wel zo fair. Het leuke was dat ik later nog een bericht van hem kreeg waarin hij me nog meer vertelde over de edities en specifiek over deze editie. Dus Marktplaatsontmoetingen kunnen ook nog leerzaam zijn.

Portable

We gaan nog even door met het opruimen en langzaam maar zeker toewerken naar een meer portable huishouden. Op die manier kunnen we toeslaan zodra we de juiste plek zien voor onze plannen. En zoals zo vaak, het is niet de bestemming maar de reis die het zo interessant maakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.